Het rescue-verhaal van: Nera

Het klinkt zo idyllisch een lieve hond adopteren uit het buitenland die daar op straat of in een asiel leeft. Maar wat komt er allemaal bij kijken? Waarom werd er voor een rescue gekozen? En zou je het nog eens doen? Regelmatig kun je hier een rescue-verhaal lezen. Deze week het verhaal van Nera en Chiara

Hoi ik ben Chiara mijn vriendin en ik hebben Nera, alweer, 4 maanden geleden geadopteerd. Ik ben mijn hele leven al gek op honden, ben er mee opgegroeid en wilde al heel lang een hondje. Mijn hart ligt bij mensen, kinderen en honden met een ‘achtergrond’. Een vriendin van ons heeft ook een geadopteerd hondje en dat is zo’n succesverhaal, dat wilden wij ook! Een zwerfhond heeft zelf niet voor deze situatie gekozen en verdient een kans op een prachtig leven. Onze Nera komt uit Bulgarije, waar ze gevonden is op straat. Er is weinig bekend over haar achtergrond.

Toen we besloten een hondje te gaan adopteren ben ik mij in gaan lezen via internet en heb ik verschillende mensen gesproken die een adoptiehond hebben. De organisatie waar wij Nera vandaan hebben zal ik niet bij naam noemen, vooral omdat wij hier achteraf gezien minder positief over zijn. Ze zijn niet volledig open geweest over Nera en de nazorg voldoet volgens ons niet aan de eisen. Wij hebben deze organisatie via internet gevonden en alles leek rooskleurig. We hebben de vrouw die de organisatie leidt meerdere keren telefonisch gesproken over onze gezinssituatie en de wensen voor een hond. Wij hadden namelijk geen voorkeur voor uiterlijk, als het karakter van de hond maar goed zou klikken met ons. Zij gaven aan een hondje te hebben die echt een potentiele gezinshond was. Zeker met oog op onze toekomstplannen klonk dit ons perfect in de oren. Nera was zindelijk, kon alleen thuis zijn, kon met katten en kinderen en zou in eerste instantie afwachtend zijn maar na een uurtje wel los komen. Vanaf het moment dat wij beslisten dat Nera bij ons zou kunnen komen wonen ging het heel snel, binnen een week konden we op bezoek komen voor een kennismaking en als het zou klikken mocht ze direct mee. Achteraf gezien had dit voor ons een teken aan de wand moeten zijn, maar ja je bent enthousiast en wil je nieuwe maatje zo snel mogelijk in de armen sluiten. Binnen een week hebben we alle benodigdheden aangeschaft en waren we klaar voor haar komst.

” Mijn advies is om de hond nooit direct mee te nemen, Chiara geeft het al aan. Slaap er altijd nog tenminste 1 nachtje over zodat je zeker weet dat je een weloverwogen keuze maakt. Op die manier kun je van een afstandje nog even nadenken over de kennismaking en het gedrag dat je hebt gezien. Ik adviseer ook om altijd een rondje te wandelen met de hond en als het even kan ook zonder het opvanggezin. ” – AdoptieKit.nl

Toen we bij Nera gingen kijken zagen we al direct dat het een boef was, ze was het konijn van haar opvang aan het plagen. Ze kwam al even naar ons toe voor een koekje en was lekker aan het spelen in de tuin. Dat zag er veelbelovend uit. En toen was het zo ver, ze mocht met ons in de auto terug naar huis. Dat vond ze ontzettend spannend, ze heeft de hele terugweg zitten trillen. Bij thuiskomst ging ze direct in de bench en hier is ze de eerste drie weken niet meer uit gekomen. Ik heb haar vier keer per dag uit het achterste hoekje van de bench moeten trekken om even naar buiten te gaan. In het begin durfde Nera ook niet bij ons in de buurt te komen. Langzaamaan gaat het steeds beter. Eerst durfde ze in de tuin en inmiddels kunnen we overal met haar naar toe.

“Dit kan als een extreme reactie klinken, maar dat is het niet. De meeste rescue’s hebben al in korte tijd veel veranderingen meegemaakt. Een nieuwe omgeving kan ervoor zorgen dat je hond zich in eerste instantie afsluit voor de buitenwereld om met de stress van de verandering om te kunnen gaan. Je kunt je hond hierbij ondersteunen door middel van de Pet Remedy verdamper of een Adaptil halsband.” – AdoptieKit.nl

Ook onze katten vond ze maar vreemd en eng, het leek alsof ze er nog nooit een gezien had. Dit gedrag hebben we intensief begeleidt en dat gaat nu goed! Op een dag was de bench ook een trigger, elke nacht sloopte ze de bench weer. Uiteindelijk hebben we de keuze gemaakt om de bench open te laten, dat ging direct goed! Ook vreemde honden vindt ze steeds minder eng. Na even te wennen en wat ondersteuning van ons maakt ze contact met de meeste honden. Ze heeft zelfs wat vrienden hier in de buurt! Het is ook mega lief om te zien dat Nera steeds meer naar ons toe trekt en een band met ons aan gaat. De eerste keer dat ze ‘s avonds bij ons kwam liggen was magisch! Ze ontwikkelt zich steeds meer als een echte knuffelhond. Ook zijn wij vanaf de eerste week dat ze bij ons was gestart met een cursus. We hebben een speciale hondenschool gekozen die bekend en ervaren zijn met dit soort hondjes. Hier krijgen we handvatten en leren we ontzettend veel, we merken dat Nera daar echt baat bij heeft.

Waar wij nu nog enorm tegenaanlopen is dat Nera bang blijft voor mensen. Wij kunnen en mogen alles bij haar doen, maar zodra er iemand bij ons binnenkomt begint zij enorm te blaffen en te grommen. Ook wil zij deze persoon wegjagen en rent op ze af. Kinderen vindt ze ook heel lastig, onvoorspelbaar en druk. Dat is natuurlijk totaal niet de bedoeling, zeker niet als we over vijf maanden een kleintje hebben.

Ondanks dat de stichting aangegeven heeft dat Nera geen problemen heeft met dieren, kinderen en mensen heeft ze toch fikse gedragsproblemen die zeker aangepakt moeten worden. Dit kost tijd, geld en heel veel moeite. We hebben al mega grote stappen gemaakt en hebben nog een lange weg te gaan. Maar als ik in haar prachtige bruine ogen kijk ben ik elke keer weer verliefd. Ik zal nooit vergeten hoe blij Nera was toen we de eerste keer met haar naar bos en naar het strand gingen. Wat was ze aan het genieten, zo lief! Na het adopteren van Nera ben ik wat terughoudender met rescuehondjes. Ik zou een veel langer proces aan willen gaan wat betreft kennis maken, wennen en de hond een beetje willen leren kennen. Een volgende keer wil veel meer informatie over de hond en vertrouw ik niet zo maar op het oordeel dat de stiching geeft ik zien hoe een adoptiehondje met kinderen en andere dieren is. Gewoon om te zien dat ze het kan en zeker te weten dat het hondje bij onze situatie past.

Wat ik verder nog kwijt is neem de tijd voor het kiezen van een adoptiehond. Laat je niet leiden door een mooi verkooppraatje of je enthousiasme. Deze hondjes hebben enorm veel liefde te geven en hebben enorm veel potentie mits ze in een voor hen passende omgeving komen. 

Vind je dit een leuk artikel?

Share on facebook
Deel op Facebook
Share on twitter
Deel op Twitter
Share on linkedin
Deel op Linkdin
Share on pinterest
Deel op Pinterest

Laat een reactie achter